«نصاب صادق» آموزش منظوم لغات تركي به فارسي
www.miyaneh.com
باب1. واژگان ناب تركي (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن)
|
چون بياموزي زبان ديگري جز مادري برگشائي روي خود دروازه هاي ديگري گويمت از واژگان ناب تركي، گوش كن فاعلاتن ، فاعلاتن ، فاعلاتن ، فاعلن سيب آلما و اريك زردآلو، قاوون خربزه هئيوا به ، انگور اوزوم، دال شاخه ، دادلي بامزه ايستي گرما و سويوق سرما ، ايليق با اعتدال آست پائين ، اوست بالا ، اؤن جلو و پشت دال ديز زانو،ديش دندان،ريش ساققال،ديل زبان بازو قول،گردن بويون،كيپريك مژه،پاشنه دابان قاش ابرو،چشم گؤز،بورون دماغ وگوش قولاق دست ال ، انگشت بارماق ، لب دوداق و پا آياق مه دومان،باران ياغيش،قار برف و شاختا سوز سرد قايغي غم ، زخمه يارا ، تاول سولوق و آغري درد اؤلكه كشور ، بؤلكه استان ، شهر باليق ، كند ده بوغ بخار و سوز شاختا ، چن ـ دومان هر دوست مه خاك توپراق است و آتش اود ، سو آب و باد يئل گيسوساچ،توك موي،سانجاق گيره باشد، زلف تئل آسمان گؤي ، يئر زمين ، دريا دنيز ، كؤوشن فلات نان چؤرك ، ميوه يئميش ، تازه يئني ، مانده بايات آتش عشقت مرا سوزاند در هر صبح و شام من گئجه گوندوز سنين سئوگي اودوندا يانميشام قارين اشكم،آرخا پشت و سينه كؤكسو، دل كؤنول كوه داغ ، چشمه بولاق ، دؤش دامنه و غار كؤوول شير آسلان ، قوش پرنده ، آهو جئيران ، مار ايلان گاواينك،گربه پيشيك وموش سيچان،شاهين توغان دي دونن، فردا يارين ، امروز بوگون ، امشب گئجه روزگون،آي ماه و ايل سال و يوز ايلليك يك سده سوچ گناه ، دامو جهنم ، آتش اود، اوچماق بهشت ياخشيراق باشد نكوتر ، ياخشي خوب و پيس زشت روز گوندوز ، شب گئجه ، آخشام غروب و دان سحر سوروجو راننده و مركب بينيت ، تاير تكر پنجره آچيشقا و قاپي در و كليد آچار بسته باغلي ، باز آچيق و گن گشاد و تنگ دار مس پاخير ، نقره گوموش ، آهن دمير ، آلتين طلا سونسوز ابتر ، ته تغاري سون بئشيك ، كودك بالا آبي گؤي ، آل سرخ و ياشيل سبز و ساري زرد رنگ كرپيج آجر ، ماسه قوم ، توپراق خاك و داش سنگ گلدي آمد ، گئتدي رفت و ايچدي نوشيد ، قالدي ماند يازدي بنوشت و آپاردي برد و اوچوتدو پراند گئتميش ايدي رفته بود و گؤرموش ايدي ديده بود وئرميش ايدي داده بود و درميش ايدي چيده بود گول بخند ، آغلا بگري و دور بمان و قاچ بدو باخ ببين و چيخ برو بالا و يئن پائين برو دل ز دستم رفت ، اما اي گل من! نآمدي كؤنلوم الدن چيخدي گئتدي ، آمما او گول گلمه دي بير،ايكي،اوچ؛دؤرد،بئش،آلتي؛يئددي،سكگيز؛دوققوز،اون يك،دو،سه،چار؛پنج و شش،هفت؛ هشت و نه ده،حفظ كن بيست ايگيرمي ، سي اوتوز، چل قيرخ و پنجاه اللي دان شصت آلتميش، يئتميش هفتاد ، سكسن هشتاد بربخوان گر تو خواهي آوري اعداد تركي را به كار هم ، نود دوغسان و يوز صد ، مين هزار آيد شمار لر نشان جمع و سيز معناي نفي اندر بيان ائللر اقوام ، دختران قيزلار و ديلسيز بي زبان صادقم كو مانده ام از يار خود اندر فراق صادقم كيم قالميشام من سئوگيليمدن چوخ اوزاق قيش زمستان ، عيد بايرام ، ياز بهار ، پائيز گوز ياخشيليق خوبي بود ، دالدا نهان و صورت اوز بوغچا بقچه ، گيره سانجاق ، باغلا بند و وا كن آچ گوزگو آئينه بود ، شانه داراق و گيسو ساچ نيزه ميزراق است و قالخان هم سپر ، چاليش جنگ چاغ زمان ، زود ائرته ، گئج دير است و تأخير هم ديرنگ سردسير يايلاق و كؤچمه كوچ و قيشلاق گرمسير كوه داغ و دشت كؤشن ، يورد خانه ، يول مسير ييغما يغما ، جمعيت ييغوا و ييغجام جمع و جور نان چؤرك ، ياپماق نان پختن شود ، تندير تنور «يئل ، يئلك ، يئلپيك و يئلكان» ، گر بخواهي اين بدان «باد» و «پر» ، هم «باد زن» وآن ديگري هم «بادبان» |
باب 2. بُرقع گشائي (مستفعلن فع ، مستفعلن فع)
|
خواهي كه تركي ، ازبر بداني بايد گشائي از روي ، بُرقع تونلوك شلوغ و سايخاش خلوت اؤيرنجي شاگرد ، استاد اوستا اوختاي كمان وش ، لنگه بود تاي گمنام ايتگين ، آيدين نمايان آرام دينج و سوسغون ساكت سئودا محبت ، سئودالي عاشق دريا دنيز و درياچه اورال اولگو نمونه ، بؤلگو بريده سئومك محبت ، تشويق آلقيش سگ ايت،سيچانموش،خرگوش دووشان آلوچه آلچا ، سيب است آلما يولداش رفيق و قارداش برادر باشماق كفش و قايتان بود بند همسايه قونشو ، هم قوم ائلداش قار برف باشد ، ياغمور باران توز گرد و خاك است ، جارو سوپورگه قاپلان پلنگ و قارتال عقاب است قويدوم نهادم ، آلديم خريدم پر نور ايشيقلي ، گون آفتاب است برچيده ييغما ، پر گشته دولما قانون ياسا و مجري ياساوول دنيا آژين و يارين قيامت يانليش خطا و آماج نشانه ساوجي پيمبر ، رهبر قيلاووز يول راه ، يئل باد ،كج اگري، دوز راست قاچماق دويدن ، زويمك سُريدن برّان كسگين ، چكيده سوزگون چون او كسي را دنيا نزاده مخروبه اوچغون ، دلداده وورغون گمراه آزغين ، آزوغا توشه سرما سويوقلوق ، اؤكسورمه سرفه پيمانه اؤلچو ، پيمايش اؤلچوك پيمان ايلقار ، گئج دير و تئز زود دنيا نيارزد از بهر انسان گرگ است قورد و ييرتيق دريده دردت به جانم ، قادان جانيما |
|
با خاطري خوش ، تركي بخواني مستفعلن فع ، مستفعلن فع مهمان قوناق و اوتراق اقامت يئيين سريع و آهسته آستا گردهمآئي باشد قورولتاي چاي رودخانه ، يازي بيابان دورو زلال و دورغون راكد گئرچك حقيقي، دوزگون چو صادق آدا جزيره ، شاهين قارتال گؤز چشم باشد ، گؤزلر دو ديده سؤيمك تنفّر ، نفرين قارقيش قارقا كلاغ و شاهين توغان ميوه يئميش و بِه است هئيوا مادر آنا و آباجي خواهر بن بست ديبسيز ، كويچه است دربند ال دست،قيچ پا، قول بازو ، سر باش جان اؤز،داماررگ،آل سرخ،خون قان هامون جلگه ، حلقه است جرگه جوشان قاينار،سوتشير،سوآب است بردم آپارديم ، اوچدوم پريدم آيدين زلال و آي ماهتاب است بشكسته سينما ، بگرفته آلما لشكر قوشون و سردار قاراوول دامو جهنم ، اوچماق جنّت تاراج چيدن ، تاراق شانه گئي نيك باشد ، زشت است ياووز سرشيرقايماق،سوتشير،قاتيق ماست دوتماق گرفتن ، قيرماق بُريدن تبعيد سورگون ، صدّيق دوزگون اول تك دوغولماز دونياده بيرده افسرده سوسغون ، اِستاده دورغون يان ـ يؤره اطراف ،بوجاق گوشه ساغليق سلامت ، آسقيرما عطسه گؤز چشم و عينك گويند: گؤزلوك دريا دنيز و نهر آرخ ، چاي رود دونيا ياراماز انسانا بير آن پُررو است سيرتيق، قيرتيق بُريده آ در كنارم ، گل بير يانيما |
باب 3. شعري جديد (مستفعلن مستفعلن)
|
گويم ترا شعري جديد در خاطر خود حفظ كن چاق كؤك ـ پوتا ، لاغر آريق اوس عقل و اوسلو اوستاد آدديم قدم ، ايز رد پا ايچ اندرون ، ديش در برون قوم ماسه و غربال الك گلمه نيا ، گئتمه نرو بورايا گل ، اينجا بيا هانسي؟ كدام؟ ، هاردا؟ كجا؟ اي گل! بيا پيشم سري گيزلين نهان ، آيدين عيان اوز صورت و اؤز خويشتن قيل موي و قيل بگزاشتن درگي مجله ، در بچين هانسي؟ كدام؟ هامي همه كيمسه؟چه كس؟نسنه چه چيز مردم اولوس ، والا اولوق سير توخ ، گرسنه آج بود آرتيق اضافه ، اندك آز همكار امكداش ، كار امك ايقاق خبرچين ، سؤز خبر تورغاي هدهد ، خرس آيي كوته ـ بلند ، آلچاق ـ اوجا قيز دختر و اوغلان پسر تئل زلف و گيسو هم ساچاق مجنون دلي ، ديوانه خول بنشين اوتور ، بِرهان اؤتور از دست تو رنجيده ام رنجيده اي آيا ز من؟ ساوجي نبي ، تانري خدا باشقا دگر ، باشدا به سر ياخشيـ ايييـگئي خوب و نيك يونگول سبك ، سنگين آغير خانه به خانه ائو ائوه شوش تيز بود ، شيشه شوشه انگشت بارماق ، دست ال صحرا يازي ، دريا دنيز شير سوت، شير آسلان ، شير لوله مردن اؤلوم ، زايش اولوم داش سنگ و داشليق سنگلاخ گوئي سامان برجاي كاه گريان شدم هر روز و شام آيدان آري چون ماه پاك ماه شب چارده ساراي خندان گولوش ، كشتي گولش بابك ـ اتابك خانِ خان ايش كار باشد ايچ درون گل بشكفد ، گوللر آچار ديدار گؤروش ، بيدار اوياق كشتي گولش ، كشتي گمي اود آتش ، آتشدان اوجاق ماند دورار ، جاري آخار بي تو شوم بيچاره من آدليم بنام ، سانلي شهير هوشيار آييق ، بيدار اوياق هيزم اودون و داس اوراق اندرز اؤگود ، يانليش خطا ائركك نر و ماده ديشي خوشگل گؤزل ، زينت بزك يوك بار بود ، گوني تايا قير عشوه ، قيوراق عشوه گر ماهي باليق ، ناققا نهنگ درّه ده ره ، تپّه ته په آتش آتيش ، درهم قاريش اورتا وسط ، اورتاق شريك جاي ريال گوئي: قيران اي گل! نرو ، آ پيش ما |
|
كو كس به عمر خود نديد مستفعلن مستفعلن وصله ياماق ، پاره جيريق سوي شهرت است و نام آد بانو خانيم ، مرد است آغا يوكسك زبر، اكسيك زبون آل حيله و آلداق كلك وئرمه نده ، قاچما ندو هارا گليم؟ آيم كجا؟ آرزو ديلك ، اوميد رجا آي گول! يانيما گل بري جارو سوپورگه ، خار تيكان اؤز جان و روح و بوت بدن يوغ حلقه ، ييغ انباشتن گئرچك حقيقي،راست چين دعوا ساواش ، شمشير قمه من من،تو سن،او وي،ما بيز پاشنه دابان ، تاول سولوق شاه پاشا ، باشليق تاج بود بسته يوموق ، آچيق باز يولداش رفيق، ياري كؤمك چاقو پيچاق ، بالتا تبر ميلچك مگس ، زنبور آري برنا ايگيد و پير قوجا مادر آنا ، آتا پدر دزد اوغرو و دزدي قاچاق ساعد بيلك ، بازوست قول آور گتير ، بردار گؤتور سنين اليندن اينجييم اينجيميسن مندن مي سن؟ بيرله يكي ، آيري جدا دزدي اوغورلوق ، ايز اثر سالم بوتون ، سوراخ دليك آواز بان ، نعره باغير اسب آت بود ، اشتر دوه تئش كاوش و تيشه تئشه بامزه دادلي ، بال عسل چاي رود و داغ كوه، تيز بيز طعمه دوزاق و دام تله قسمت بؤلوم ، يابم بولوم تر تازه و خشكيده قاخ آيتك چو ماه،آيسان چو ماه گوندوز گئجه آغلاميشام توپراق توپو يك تلّ خاك ماه هلالين هم توغاي پوشش گئييش ، پوشال كولش چاغ سالم و چاق و زمان دوش خواب و ديش اندر برون در گل رود ، زيغدا باتار محكم قاييم ، پشتي داياق آيا روان شد؟ گئتدي مي؟ روزن باجا ، گوشه بوجاق بيند باخار ، مالد ياخار سنسيز اولام آواره من يل قاهرامان ، بي باك دلير بستر دؤشك ، هذيان ساياق پرسش سوروق ، جويا سوراق قيتمير خسيس ، باغيش عطا آرواد زن و مرد است كيشي اينجي است دُر ، چيده دوزك داغ كوه بود ، صخره قايا باشقا دگر ، سا هم اگر زود ائرته و تأخير ديرنگ آيد گله ، پاشد سه په خودرو بينيت ، ورزش ياريش ايلقار پيمان ، له ازيك هر ده ريال گوئي: تومان آي گول قاييت گل يانيما |
باب 4. خود را مهيا كن (مفاعيلن مفاعيلن)
|
اگر خواهي بياموزي بيا خود را مهيا كن دونن ديروز ، يارين فردا بولاق چشمه ، پينار چشمه نرس يئتمه ، نرو گئتمه گتير آور ، گؤتور بردار آخين حمله ، آژين دونيا دؤزوم صبر و دوزوم چيده يانيق روشن،سؤنوك خاموش جوان گنج و قوجا پير است باليق ماهي ، ايلان هم مار گؤيرچين را كبوتر دان باساق سقف و دورار ديوار قويو چاه است و دلوش دول قازان ديگ و قالان مانده قانات بال و پرنده قوش |
|
ز تركي يا كه از تازي مفاعيلن مفاعيلن ساغير ساغر ، سبو بايدا اوبا باشد همان خيمه نده وئرمه ، نكن ائتمه پارا پول است و ساي بشمار چؤرك نان و تيليت تيلتا اؤزوم خويش و گؤزوم ديده ائشيت بشنو، قولاق هم گوش گرسنه آج و توخ سير است باليقچين مرغ ماهيخوار بجاي سار ، سيغيرچين خوان صحت ساغليق ، ناچاخ بيمار كمي آزجا ، فراوان بول اؤلو مرده ، ديري زنده پيشيك گربه،سيچان هم موش |
باب 5. گوش به هر قول مكن (مفتعلن مفتعلن)
|
وه! كه تو چه سيمتني گوش به هر قول مكن كامپيوتر بيلگي سايار گئتميش ايديم رفته بُدم گئتمه لي يم رفتني يم وئرمه نده ، گئتمه نرو خشم آجيق ، تلخ آجي باش سر و تاس كئچل صلح باريش ، جنگ چاليش زانو ديز و ديل زبان گربه پيشيك ، موش سيچان بال عسل ، زنبور آري شاه به تركي است: پاشا |
|
با تو بگويم سخني مفتعلن مفتعلن فاكس بود بلگه يازار دلميش ايديم سُفته بُدم دلمه لي يم سُفتني يم قالما نمان ، قاچما ندو خواهر تركي است باجي چشم گؤز و ناز گؤزل توپ توپ و شلّيك آتيش گيزلي نهان ، آيدين عيان كي ـ چه زمان؟هست هاچان؟ گنج جوان ، پير قاري زنده بمان هست: ياشا |
باب 6. نيك تر انديشه كن (فاعلاتن فاعلن)
|
گويم از تركي كنون نيكتر انديشه كن بوغدا گندم ، كشت اكين اينجي مرواريد هست بوغ بخار و بوز يخ است ديل زبان ، آرزو ديلك چوخ زياد و آز كم است چاقو چاققي هم پيچاق كوسمه قهر ، آشتي باريش روزنامه گونده ليك گلدي آمد ، گئتدي رفت زخم يارا ، آغري درد بويلو آبستن بود جشن و شادي توي ـ تؤرن نام آد ، فاميل سوي آد گؤرموش ايدي ديده بود دان سحر ، آخشام غروب گل بيا ، بنشين اوتور ديل زبان و كام داماق سوي من آ يك سري |
|
غم كنم از دل برون فاعلاتن فاعلن خلق اولوس و شاه تكين هم كه بايرام عيد هست ايگنه سوزن،ساپ نخ است سا اگر ، بايد گرك بيرله باهم ، داش هم است زلف و گيسو هم ساچاق قاچ بدو ، ورزش ياريش سوزن ايينه ، دوز تيك آسمان گؤي ، يئددي هفت زن قادين و كيشي مرد جان اؤز و بوت تن بود آنكه مي بيند گؤرن پا آياق و پر قانات درميش ايدي چيده بود كرده پرواز او اوچوب قوي بنه ، بردار گؤتور خر اولاق و بار چاتاق گل منه ساري بري |
باب 7. غم دل (فَعلَن فعلن فعلن فعلن)
|
اي دل! بي غم يكدم منشين از دست دل ، ديوانه ، من گئتمك رفتن ، گؤرمك ديدن قالدي ماند و آمد گلدي اگلش بنشين ، بوشلا برهان روباه تولكو ، حيله آلداق درديم چيدم ، دردين چيدي من من ، تو سن ، او وي ، ما بيز بوغدا گندم ، گوني تايا يخ زد دوندو، آب سو ، يخ بوز پرده اؤرتو ، اُردك اؤردك گؤردون كؤنلوم الدن گئتدي؟ آسلان شير و اورمان جنگل ديرسك آرنج و زانو ديز بايقوش جغد و بوزقوش شاهين قيمه قييما ، دولمه دولما آذربايجان جان جانان توپراغينا سجده ائدم اويخو خواب و بيدار اوياق ياپراق برگ و توپراق خاك است سو آب است و دورغون راكد چي خام است و بيشميش پخته آنلام فهم و آننا مادر سوت شيراست و سرشير قايماق دوُيما حس و دويما سيري پائين آست و آرام آستا اوتدو برد و اوتدو بلعيد ياغي دشمن ، زندان دوستاق گئتديم رفتم ، گؤردوم ديدم |
|
دل را غم بين ، غم را دل بين فَعلَن فعلن فعلن فَعلَن دؤزمك صبر ، درمك چيدن وئردي داد و سفته دلدي باخگيل بنگر ، آلگيل بستان گوجلو پر زور ، لوطي قالتاق چيديم درديك، چيد او دردي آنها اونلار و شما سيز داغ كوه است و صخره قايا ديمديك منقار و شاخ بوينوز پوشش اؤرتوم ، روكش اؤرتك رفت از كف دل ، آيا ديدي؟ ناخن ديرناق ، پا قيچ ، دست ال قار برف است و زويگن هم ليز ايندي اكنون ، اسكي ديرين آمرود آرمود و سيب آلما جانلار جاني آذربايجان بر خاك تو سجده كردم اوز صورت است و لپ ياناق انگور اوزوم و مؤو تاك است آرام دينج و سوسغون ساكت سؤزحرف است و دئميش گفته خانيم بانو ، آغا سرور يايماق پخش و گفتن آيماق اوستون زبري ، آستين زيري اوس عقل است و عاقل اوستا قاپدي قاپيد ، چاپدي چاپيد دوزسوز لوس و لجباز قالتاق وئرديم دادم ، درديم چيدم |
باب 8. اي آن من! كجائي؟ (مستفعلن فعولن)
|
اي آن من! كجائي؟ آزار دل رها كن بالا و فوق يوكسك تيپا تپيك ، آياق پا دندان ديش و بنوش ايچ آهو مارال و جئيران بوي قد و كوته آلچاق يالتاق بود رياكار كول بوته و تيكان خار بي تو نمي روم من فردا يارين ، دونن دي اورتاق شريك باشد قايغي غم و كؤنول دل دشمن ياغي ، چاليش جنگ ورزش ياريش ، قاچيش دو |
|
پنهان ز من چرائي؟ مستفعلن فعولن پائين و دون اكسيك قات در كنار و قات تا بيرون ديش و درون ايچ باشد پلنگ قاپلان پُرزور و ضرب قوچچاق قاپلان پلنگ ، ايلان مار ارك افتخار و مان عار سنسيز گئدنمه رم من با تو سنينله ، سيز بي پخته بيشيك باشد ملت اولوس و قوم ائل آل قرمز است و بوي رنگ گئتمه نرو و گئت رو |
باب 9. گريه به حالم مكن (مفتعلن فاعلن)
|
آمده در خاطرم گريه به حالم مكن روده باغيرساق بود كيرپي بود خارپشت بز كئچي ، بي مو كئچل خرس آيي ، زنبور آري زور گوج و مچ بيلك مشت يوموروق ، سيلي چك علم شمارش ساياق قلعه به تركي قالا كوشش تركي تالاش رنگ سياهي قارا شانه به تركي تاراق روشني و نور چيراق هرچه جزيره آدا كاشت اك و ريشه كؤك كِشتي تركي گمي گؤرموش ايدي ديده بود گئتمه نرو ، گل بيا تير اوخ و ياي كمان |
|
ياد خوش آن صنم مفتعلن فاعلن سير ساريمساق بود توسباغا هم لاك پشت لنگ چولاق و چول ماه آي و پاك آري شن قوم و غربال الك يك تك و مانند تك بار يوك است و چاتاق كودك و نوزاد بالا صاف و منظم تاراش گوشه بوجاق ، بين آرا آلت و ابزار ياراق گوشه و سرحد قيراق خوف و خطر هم قادا لاغر آريق ، چاق كؤك سا اگر و آيا مي درميش ايدي چيده بود باخما نبين ، گير درآ مرد قدر قاهرامان |
باب 10. ضمير دل كنم عيان (مفاعلن مفاعلن)
|
بگويمت بدين بيان ز ياد خود برون مكن موما نهال ، درخت آغاج دولو تگرگ و برف قار دمي بيا به پيش من دولان بچرخ و گز بگرد بخواب يات ،اوتور نشين هاچان كي؟و هارا كجا؟ پاي آياق ، قاچان دوان باخيش نگاه و باخ ببين |
|
ضمير دل كنم عيان مفاعلن مفاعلن سير توخ و گرسنه آج آغاج درخت و ميوه بار بير آز يانيما گلگيلن ياراست زخم وآغري درد ائشيت شنو و گؤر ببين آماج هدف ، اومود رجا راه يول و گئدن روان درخت آغاج و در بچين |
فصل دوم : نصاب حرفي
شامل 11 باب در بحر رجز مربع و همگي با مطلع يكسان
باب 11. نصاب حرف آ (مستفعلن مستفعلن)
|
از حرف آ گويم به تو سيب آلما ، شليك است آتيش درد آغري و ابيض آپاق پشت سرت آرخا بود مهسا همان آيسان بود آخشام غروب و ماه آي جاي كليد گوئي: آچار آيدين عيان و باز آچيق آل سرخ و آغ رنگ سپيد سنگين آغير ، دنيا آژين زنبور آري ، لاغر آريق آسقيرما عطسه ، تلخ آجي مادر آنا ، والد آتا آرتيق اضافه ، اندك آز گم كرده ره آزغين بود آدديم قدم ، آدليم بنام جاي گرسنه آج بخوان آلقيش دعا و آو شكار همنام آداش ، توشه آزيق آيغير نر و غارت آخين بر نامزد گوئي: آداق آهسته را آغرين بگو درك و شعور آنلام بخوان دوغ آيران و آيري جدا آل حيله است و سرخ آل بيگانه آيريق ، خرس آيي |
|
اكنون كلام من شنو توشه آزيق ، شعله آليش جاي جزيره گو: آداق مهتاب وش آيدا بود آد نام و شهرت سان بود ماه زرين باشد آلاي رود روان بر گو: آخار آويخته باشد آسيق آماج هدف ، آلدي خريد آيري جدا ، غارت آخين شير آسلان است و خشم آجيق تشويق آلقيش ، خرس آيي هر مهتر و سرور آغا رود ارس را گو: آراز زرّ و طلا آلتين بود آلتي شش است و آد نام نهر آرخ و آرام آستا دان آرپا جو و مفتاح آچار بر منفعت گوئي: آسيق پيشاني تركي آلين هشيار آييق و پا آياق هم هاله را آيلين بگو قصد و هدف آرمان بدان هم آرخاليق باشد ردا آلماق گرفتن ، گير آل جاري آخار ، آلو آلي |
باب 12. نصاب الف (مستفعلن مستفعلن)
|
حرف الف گويم كنون انگور اوزوم ، ايز رد پا اوز صورت و اؤز خويشتن اود آتش و اوغلان پسر اؤن پيش و زردآلو اريك درياچه ي تركي اورال خانه ائو و دزد اوغرو دان بيرون ائشيك ، ايچ اندرون والا اولوق ، غربال الك اورتاق شريك ، اورتا ميان زايش اولوم ، مردن اؤلوم اينجي دُر است و نور ايشيق ايلقار پيمان ، گاو اينك اوختاي كمان وش، عقل اوس ميمون اوغور ، پيغام اولام ائركك نر و بازي اويون دور و بعيد باشد ايراق انگشتر تركي اوزوك اوغلان پسر ، قهّار اوغان ابريشم تركي ايپك اوخشار شبيه ، اورتا ميان |
|
از فوق و وسطي و ز دون ملت اولوس ، والا اوجا اردم هنر ، عارف ارن جاي وزان مي گو: اسر له گشته در تركي ازيك ال دست باشد ، ايل سال اولگو نمونه ، مار ايلان اكسيك كم و اكسيك زبون زحمت امك ، دامن اتك جاي بهشت اوچماق بخوان بر خويشتن گوئي: اؤزوم نه سرد و نه گرم است ايليق اوتراق اقامت ، كار امك برتر اولو ، ملت اولوس قهّار اوغان ، باور اينام كشت است اكين ، هيزم اودون صنعت اوران ، بيدار اوياق برچيده مو باشد اوتوك آنجا اورا ، آنسو او يان دامن به تركي خوان: اتك اووشار شكاري ، اوخ كمان |
باب 13. نصاب ب (مستفعلن مستفعلن)
|
حرف ب هم گويم ترا مركب بينيت ، امروز بوگون ماهي باليق ، چشمه بولاق كودك بالا ، گوشه بوجاق بيني بورون ، ساعد بيلك يخ بوز شود ، بالتا تبر شاخ بوينوز و قسمت بؤلوم دانش به تركي بيلگي دان روده باغيرساق ، بيل بدان بايراق عَلَم ، باي مالدار بوش خالي است و بوغ بخار تنگه بوغاز ، حلقوم بوغاز يك يك به تركي بير به بير بللي عيان ، قنداق بلك بوي قد و بويلو حامله باتمان من تبريز دان باشلا شروع كن ، بئل كمر باشليق گوئي: شيربها اين سو بو يان ، اينجا بورا بوي رنگ و صبّاغي بوياق بغض و گلو باشد: بوغاز گردن بويون ، كودك بالاش |
|
افزون كنم اين ماجرا پخته بيشيك ، كامل بوتون روزن باجا ، بوته بوداق مانده بايات ، قبلاً باياق آرايش تركي بزك باش سر بود ، باشقا دگر نعره باغير ، دسته بوكوم روئيدني را بيتگي دان باغ بسته و آواز بان آشتي باريش و ميوه بار باخگيل ببين ، بينا باخار خيلي بول و اندك بير آز شهبانو بيگيم ، بي امير فاكتور بيجك ، نقطه بنك بيز ما و اينگونه بئله باسما نشان و مهر خوان پيكان باشاق و بار ثمر باغلا ببند ، قيمت باها باشماق بگوئي كفش را بنزر شبيه ، چشمه بولاق معشوق و راغب هست: باز خر مهره بونجوق ، رأس باش |
باب 14. نصاب تا (مستفعلن مستفعلن)
|
اي ماه خوش سيماي ما گيسوي تركي تئل بدان توپراق خاك و لنگه تاي تاير تكر ، تانري خدا شاهد تانيق ، زحمت تالاش ناخن همان تيرناق بود تيپا تپيك ، مانند تك توز گرد و توپ گرد آمده بر ماه كامل گو: تاماي سلطان تكين و خار تيكان توي جشن و شادي ، ميله تير توتغون گرفته ، شاه توغان تندير تنور ، تپّه تپه تيمور مرد آهنين بر دوخت مي گوئي: تيكيش دوزخ تامو ، قوزك توپوق تپرنتي لرزش ، تؤك بريز تعجيل تلسمك ، دوز تيك تكّه ـ پراكنده تالا مدرك ـ سند باشد تانيت روباه تولكو ، دود توتون |
|
گويم ترا از حرف تا مو را به تركي توك بخوان توغان عقاب و گوني تاي شانه تاراق ، تابه تاوا شب تون بود ، كندن تاراش سقف كماني تاق بود تنها و واحد نيز تك توپلونتو هم «گرد آمده» ماه هلالين هم توغاي غارت تاراج ، غارت تالان تندير تنور ، توخ نيز سير شلوار تركي هم تومان تونلوك شلوغ ، تيشه تئشه تيلتا تيليت ، چونان تكين بر آشنا گوئي: تانيش مرغ است در تركي: تويوق تئز زود و وسواس هم تيتيز پاشنه تابان ، ماشه تتيك هر بي قراري تالواسا خرد و خمير باشد تيليت تاريكي شب نيز تون |
باب 15. نصاب چ (مستفعلن مستفعلن)
|
حرف چ در تركي بخوان گونه چئشيت ، غنچه چيچك چي خام باشد ، نان چؤرك چاغداش به تركي همزمان جدول چيزيلگه ، چاغ زمان ديوانه چيلغين ، راست چين چيلپاق برهنه ، بار چاتاق دعوت به تركي چاغري دان آتش زنه چاخماق بود جذب و كشش را دان: چكيش قاصد چاپار است و چاپان سبزه چيمن ، گمراه چاشان چاققي همان چاقو بود نمّامي تركي چوُغول خيمه چادير و مي چاخير جاي چدن باشد چويون |
|
نشنيده هايت را بدان چابوك سريع و سيلي چك پژمرده هم باشد چوروك چؤكگون به تركي ناتوان كذب و دروغ و لاف چاخان چيل لكه و مشكل چتين لنگيده پا باشد چولاق ضرب رياضي چيرپي دان بالا روي چيخماق بود جنگ و نزاع باشد چاليش چيزگي به تركي سطر دان چن مه ، نوازنده چالان جاي چپوو ، چاپو بود چاي رود باشد ، رخت چول پستي ـ بلندي هم چوخور زيرا به تركي هست چون |
باب 16. نصاب دال (مستفعلن مستفعلن)
|
افزونتر از اكنون بدان دندان ديش و پاشنه دابان جاي نمك گويند: دوز تپه دولاي و رگ دامار ﭘايه ـ ستون باشد ديرك منقار ديمديك ، ديل زبان موج دالغا و دريا دنيز دؤش سينه ، داغ كوه و جبل احساس دويغو ، داش سنگ دالماق تفكر ، لب دوداق دام و تله باشد دوزاق افتد دوشر ، خارج ديشار درگي مجله ، ريزه دن دام پشت بام و دام تله ديلداش به تركي همزبان دول دلو و دولماق پر شدن انواع دورلو ، داي دگر كم عمق در تركي: داياز |
|
از دال تركي بربخوان ديروز دونن ، صبح است دان دؤز صبر باشد ، صاف دوز دال پشت باشد ، تنگ دار هم آرزو باشد ديلك دولو تگرگ و مه دومان آرنج ديرسك ، زانو ديز گوئي دوه اشتر ـ جمل دالدا عقب ، تأخير ديرنگ ديرناق ناخن ، كام داماق واحد دنه ، شانه داراق لبريز مي گردد داشار درنك گروه و انجمن دوغرو حقيقي و سَره ديلماج به تركي ترجمان ناظم دوزن ، صابر دؤزن پيچد دؤنر ، ارزد دگر تعويض دگيش ، مايه داماز |
باب 17. نصاب سين (مستفعلن مستفعلن)
|
از حرف سين گويم ترا ساپ نخ ، ساچاق گيسو بود ساغ سالم است و كاه سامان ريش ساققال و تعداد ساي سالخيم بود خوشه ، تو سن سؤز حرف و سس باشد صدا وهم و تصور شد: سانام سولماز هميشه جاودان ساوجي پيمبر ، ساو پيام جويا سوراق ، پاره سؤكوك پرسش سوروق ، دستار ساريق سايغي گرامي ، سات فروش سرگي نمايشگاه دان |
|
تا خاطري باشد ز ما ساخسي سفال ، آب سو بود سيرتيق سمج ، آوازه سان ماه شب چارده ساراي گلّه سورو ، شوفر سورن سؤيله بگو ، سسله صلا بر آزمون گوئي: سينام سوت شير باشد ، موش سيچان تاول سولوق ، ساغلام سلام ساغرساغير ، خاموش سؤنوك بشكسته هم باشد سينيق سان اعتبار ، پرسش سوروش تنها سوباي ، مانند سان |
باب 18. نصاب قاف (مستفعلن مستفعلن)
|
گويم ترا از حرف قاف قان خون و قاش ابرو بود قيز دختر است و قيش شتا قاب ظرف شد ، تاول قابار مانا قالار ، پيشين قاباق قيرقي عقاب ، قاپلان پلنگ درپوش قاپاق و در قاپي قارداش برادر ، زن قادين يَل قاهرامان ، قلعه قالا قازما كلنگ ، اشكم قارين مهمان قوناق ، نازا قيسير قالخان سپر ، شمشير قيليج گوشه قيراق و ني قاميش قولتوق بغل ، قاتي قاريش حفظ و نگهداري قوروق قييماز خسيس و گوش قولاق زر شد قيزيل ، برّه قوزو |
|
كين هم بماند زين صحاف قيل موي و قول بازو بود قول بنده و صخره قايا بر صف شده باشد قاتار رويه قابيق ، تلّه قالاق قارقا كلاغ ، قارماق چنگ قاخ خشكه برگ ، پيره قاري داداش همسر هم قايين قار برف و مشكي هم قارا فرش ضخيم باشد قالين قايغي غم و قاطر قاتير قيوراق خرامان ، پاي قيچ با هم قوشا ، درهم قاتيش چين و چروك باشد قيريش قايق قاييق ، مهمان قونوق خشكه قوروت، پيشين قاباق قوم ريگ باشد چاه قويو |
باب 19. نصاب ك (مستفعلن مستفعلن)
|
گويم كنون از حرف كاف كيپريك مژه ، ريزه كيچيك پوشال كولش ، دل هم كؤنول ده كند و كؤكسو سينه دان كؤپرو پل و كوچك كيچي كسمه برش ، پارو كورك كال نارس و ياري كؤمك دكّان كبيت ، كل گاو نر جاي نمد گوئي: كئچه كوپ خُم بود ، لوله كوره خاكستر تركي است: كول |
|
چون آب جاري ، پاك و صاف كؤوشن فلات ، دژبان كئشيك كول بوته است و غار كؤوول كؤك چاق و كؤك ريشه بخوان بي مو كئچل شد ، بز كئچي كولاك را گوئي: كولك كنده كؤتوك ، تنبيه كؤتك نابينا كور ، كار نيز كر كيپ محكم و معبر كوچه سركش كورن ، دفعه كره كوتاه قد باشد: كوتول |
باب 20. نصاب گ (مستفعلن مستفعلن)
|
از گاف تركي بر بخوان زيبا گؤزل ، چاقو گزن بايد گرك ، آيد گلر گؤي آسمان ، پوشد گئيه پائيز گوز ، نقره گوموش گيزلين نهان ، كِشتي گمي ديدار گؤروش ، پوشش گئييش گؤزله بپا و پوش گئي آئينه گوزگو ، زور گوج گؤرنك مثال ، پوشش گئيين كبتر گؤيرچين ، گل بيا كوتاه گوده ، آهو گئييك گيز سرّ و راز ، گيزلي نهان گؤل بركه است وپوست گؤن پر زور و محكم هست: گور |
|
ناخوانده هايت را بدان گؤز چشم و گردشگر گزن آور گتير ، گردد گزر گوندوز همان روز ، شب گئجه كشتي گولش ، خنده گولوش پشت و عقب باشد گئري گسترده هم باشد گئنيش گئرچك حقيقي ، خوب گئي مدخل گيريش و دير گئج بر نوعروس گوئي: گلين گؤيچك جميل و باصفا پائيز گوز ، خارش گيجيك گؤركم شكوه و گوج توان مشرق گونل ، خورشيد گون گؤرگيل ببين ، بردار گؤتور |
باب 21. نصاب ياء (مستفعلن مستفعلن)
|
از ياي تركي هم بخوان باران ياغيش ، زخمه يارا ياغمور باران ، يئر زمين تازه يئني ، ميوه يئميش كذب و دروغ باشد يالان دشنام و سب باشد يامان يانليش خطا و ياي كمان يازي بيابان ، ياز بهار يايلاق زمين سردسير بيگانه ياد ، فردا يارين يوغ حلقه و ابزار ياراق ياغ روغن و چربي بدان يابان بيابان ، يان كنار افروخته باشد يانيق ماتم ياس و خوراك يئييم وصله ياماق و صف ياسال صلح و صفا باشد ياراش آرام ياواش ، بنّا ياپان يوخسول فقر و بي نوا همتاي تركي يئنگه دان |
|
افزون و افزونتر بدان جاي گريبان هم ياخا يئل باد و چابك هم يئيين خورد و خوراكي هم يئييش ياوه ياوا ، خالي ياوان يولداش رفيق ، كاتب يازان خوابنده در تركي ياتان جاويد و جاويدان ياشار قانون ياسا و يول مسير يونگول سبك ، نزديك ياخين بسته يوموق و لُپ ياناق يئل باد و يئلكان بادبان نيمه ياريم ، كاتب يازار سبزه ياشيل ، عاصي يازيق تقدير تركي هم يازيم موي سر اسب است يال ياستيق متكا ، اشك ياش رفتار يئريش ، سوزان يانان كافي يئتر ، لانه يووا داماد تركي يئزنه دان |
+
یازیلمیش یکشنبه بیست و ششم اسفند 1386 5:17 يازان قوشاچاي بالاسي
|